کنترل رسوب و خوردگی در آب دیگ بخار و برج خنککننده
10 سپتامبر 2026
آبی که گرم میشود، سرد میشود و تبخیر میشود چیزی از خود بر جای میگذارد. کلسیم، منیزیم و سیلیس محلول روی سطوح داغ به رسوب تبدیل میشوند و اکسیژن محلول و pH پایین به خود فلز حمله میکنند. هر دو مشکل انرژی هدر میدهند و عمر دیگهای بخار، مبدلهای حرارتی و لولهها را کوتاه میکنند.
بازدارندههای رسوب، مانند فسفوناتها و پلیمرها، در دوزهای بسیار کم کار میکنند. آنها در رشد بلور اختلال ایجاد میکنند تا نمکهای سختی محلول بمانند یا ذرات نرمی بسازند که به سطح نمیچسبند.
پراکندهسازها جامدات معلق، اکسیدهای آهن و لای را از هم جدا نگه میدارند تا بهجای تهنشین شدن به شکل رسوب، همراه تخلیه (بلودان) خارج شوند. آنها را اغلب همراه بازدارنده رسوب تزریق میکنند.
بازدارندههای خوردگی لایه محافظ نازکی روی فلز میسازند یا شیمی آب را در سطح آن تغییر میدهند. در دیگهای بخار برای همین هدف از جذبکنندههای اکسیژن و آمینهای بالابرنده pH استفاده میشود. در سامانههای خنککننده باز معمولاً یک زیستکش هم اضافه میشود، چون لایههای زیستی باعث رسوب و خوردگی زیر آن میشوند.
برنامه مناسب به کیفیت آب، دمای کار، تعداد چرخههای تغلیظ و فلزات موجود در سامانه بستگی دارد. از تأمینکننده برگه اطلاعات فنی محصول و محدوده دوز را بخواهید، آب را مرتب آزمایش کنید و دوز را بر اساس نتایج تنظیم کنید، نه بر اساس عادت.